Komentarze do: Pod ciemnymi gwiazdami zwiastun PL. Młoda dziewczyna, której od zawsze mówiono co ma robić, staje się bardziej niebezpieczna, niż ktokolwiek mógł sobie wyobrazić. Moll jest piękna i utalentowana, a jej rodzina zaplanowała już każdy krok jej wchodzenia w dorosłe życie. Kiedy pewnego dnia poznaje Pascala Wydarzenie, pod wieloma względami, przejdzie do historii, jednak poza wspominaniem, czas na odliczanie do kolejnej edycji! Przyszłoroczna odsłona "Najpiękniejszego festiwalu świata" będzie tą jubileuszową, w związku z czym z pewnością czeka nas wiele dobrego - znane są już data i miejsce Pol'and'Rock Festival 2024! Pod ciemnymi gwiazdami.[1080p].[BDRip].[XviD].[AC3-MORS].[PL]. Młoda dziewczyna zakochuje się w chłopaku, który jest głównym podejrzanym w sprawie zaginięcia kobiet w małej, nadmorskiej miejscowości. Strona główna panorama kreatura: 20.07.2023 15:57 z: Bjarne Komnik podzielony Istnienie „ciemnych gwiazd” podejrzewano od wielu lat. Teorię można teraz potwierdzić za pomocą Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba. AUSTIN – Przez ponad 15 lat naukowcy szukali typu gwiazdy, który wcześniej tylko podejrzewano, ale nigdy nie zaobserwowano. W astronomii hipoteza ta nazywana jest „Pod ciemnymi gwiazdami” jest bardzo nietypową historią miłosną, która w pewnym momencie staje się czymś zupełnie innym: zagadką na temat tego, kto co w sobie skrywa. Richard Laing - profil osoby w bazie Filmweb.pl. Filmografia, nagrody, biografia, wiadomości, ciekawostki. Młoda dziewczyna, której od zawsze mówiono co ma robić, staje się bardziej niebezpieczna, niż ktokolwiek mógł sobie wyobrazić Moll jest piękna i utalentow 6rdvxU. Ownetic to globalna platforma, na której ludzie i instytucje łączą się, prezentują swoje zbiory i prowadzą dyskusję o kulturze. Dołącz dziś. © Ownetic 2020 / Polityka Prywatności Przyznam się Wam szczerze, że do końca nie wiem co napisać we wstępie, tak aby nie powtarzać tego co piszę w zasadzie co roku przy okazji festiwalu Netia OFF Camera. Że kino niezależne jest jak niczym nieskrępowane okno na świat? Że pozwala nam widzom, siedząc wygodnie w fotelach spojrzeć inaczej na rzeczywistość która nas otacza, lub przybliżyć tą, która jest nam całkowicie obca? A może o tym, że choć nie zawsze jest to kino udane, bardzo rzadko pozostawia widza obojętnego, bez żadnych emocji? Cóż mogę powiedzieć… Kocham kino niezależne i choć czasem bywa to miłość ciężka i bolesna, warta jest każdej sekundy spędzonej w kinie. W tym roku spędziłem ich na szczęście całkiem sporo właśnie dzięki odbywającemu w moim rodzinnym Krakowie festiwalowi. Oto kilka słów na temat filmów, które udało mi się w jego trakcie zobaczyć… KONKURS GŁÓWNY „WYTYCZANIE DROGI”The Report on Sarah and Saleem (2017)Palestyna/ reż. Muayad AlayanPolitycznie uwikłany melodramat z elementami dramatu psychologicznego Muyada Alayana był filmem od którego zacząłem swoją przygodę z tegoroczną Netią Off Camerą. Reżyser wykorzystując romans między palestyńskim, ledwo wiążącym koniec z końcem dostawcą pieczywa, a prowadzącą własną kawiarnię Izraelkom pokazuje i opowiada w nim widzowi o toczącym się od pokoleń politycznym konflikcie. Uprawiający namiętną miłość na tylnym siedzeniu samochodu kochankowie przez własną nieuwagę zostają uwikłani w sam jego środek, co w konsekwencji prowadzi do sekwencji zdarzeń całkowicie wywracających ich życie do góry w tym wszystkim jednak pewniejszej ręki scenarzysty, przez co Report on Sarah and Saalem w wielu miejscach kuleje pod względem logiki czy wiarygodności przedstawianych zdarzeń. Dobrze jednak na przykładzie samej Jerozolimy, w której toczy się spora część akcji, potrafi zarysować podział, nerwowość i zaślepiającą obie strony nienawiść, przybierającej często wręcz absurdalne formy. To jeden z tych filmów, który zdecydowanie miał potencjał na coś więcej, ale ostatecznie nieco rozczarowuje i zostawia widza z poczuciem, że można było z tej ciekawej historii wyciągnąć dużo więcej. → trailerLove After Love (2017)USA/ reż. Russell HarbaughStanowiący pełnometrażowy debiut Russella Harbaugha Love After Love to jak sam tytuł wskazuje film o miłości po miłości, choć trafniejszym byłoby go określić jako film o miłości po śmierci. Ta bowiem tak samo jak jest nieodłącznym elementem życia każdego z nas, tak samo stanowi główny motyw tego z jednej strony surowego i intymnego, ale i momentami przepełnionego ciepłem i szczerym humorem dramatu o różnych wymiarach żałoby. Śmierć głowy rodziny, kochającego męża i ojca nie przychodzi znienacka, nie szokuje nawet nas widzów. Suzanne, w którą wciela się znakomita Andie MacDowell oraz jej dwójka synów – Chris zagrany przez równie dobrego Chris O’Dowda, Nicholas – są nią przygnębieni, ale zdaje się, że od pewnego czasu gdy łóżko jest już puste a karawana z trumną opuszcza podjazd domu, każdy musi sobie z nią radzić na swój sposób. Jeden sięgnie po alkohol, dla innego będzie ona stanowiła pretekst do rozbicia wieloletniego związku, a dla tej którą powinna ona dotknąć najbardziej, będzie po prostu kolejnym etapem życia, które choć w takich momentach bywa gorzkie i uciążliwe, toczy się przecież dalej. Love After Love opowiada właśnie o tym 'dalej’, które każdy z bohaterów traktuje na swój sposób. To jak i melancholijny anturaż filmu stanowi jego najlepszy element. Brakuje w nim jednak trochę więcej odwagi i wyrazistości, której potencjał czuć w kończącej film scenie stand-upu jednego z bohaterów. → trailer MontanaIzrael/ reż. Limor ShmilaMłoda kobieta wraca do swojej dalekiej rodziny, by odkryć stare traumy i zamknąć przeszłość, a jednocześnie wzbudza namiętny romans z zamężną matką dwójki dzieci mieszkającą teraz w jej starym rodzinnym domu. Montana to rzadki przykład filmu, który choć dotyka poważnych tematów i robi to umiejętnie, zachowuje jednocześnie pewną lekkość i urok. W pewnych obszarach można ją nawet porównać do znakomitego „Tamte dni, tamte noce„, choć będzie to porównanie dość uproszczone i niekoniecznie oddające to czym ten film chciał być. Debiutującej za kamerą Lumor Shmili udało się stworzyć naprawdę udany dramat, w którym konserwatyzm normalizuje zło, a najwięcej o bohaterach nie mówią dialogi, a subtelne spojrzenia i wymowna cisza pomiędzy słowami . → trailerRevenge (2017)Francja/ reż. Coralie Fargeat„Mad Max” i „Bez litości” zmieszane pod wpływem sporej ilości pewnych grzybków halucynogennych i skąpanych w hektolitrach wylanej krwi o którą dosłownie ślizgają się bohaterowie. Revenge ani przez chwilę nawet nie udaje, że chce być czymś więcej niż art-housową wersją taniego kina zemsty klasy B, gdzie nic nie ma sensu, logika kuleje, a scena gdy jeden z bohaterów z jednoczesnym śmiechem i grymasem bólu wyciąga sobie głęboko wbite szkło ze stopy, tak samo jak jego i widzów z jednej strony obrzydza a z drugiej – choć wielu nie chce się do tego przyznać – szczerze bawi, co udowadniają liczne chichoty (żeby nie powiedzieć gromkie śmiechy) na sali kinowej w tych najbrutalniejszych jest to ten rodzaj kina, którego spodziewałem się na festiwalu i to jest chyba jego najmocniejsza strona. Francuski thriller o ścigającej trzech mężczyzn blondwłosej piękności z wypalonym czarnym orłem na brzuchu to nie tylko doskonała wariacja gatunkowa, ale i naprawdę odważny film, w którym toksyczna tzw. męska postawa w najlepszym przypadku kończy się dziurą w głowie. → trailerCicha noc (2017)Polska/ reż. Piotr Domalewski → trailerRECENZJA FILMUWieża. Jasny Dzień (2017)Polska/ reż. Jagoda SzelcZwycięzca Konkursu Głównego i film, który faktycznie 'Wytycza drogę’. Recenzja najprawdopodobniej w czerwcu. W każdy razie kiedyś na pewno. → trailerWKRÓTCE PEŁNA RECENZJA POZOSTAŁE SEKCJEPod ciemnymi gwiazdami (2017)Wielka Brytania/ reż. Michael PearcePo małym irlandzkim miasteczku grasuje zabijający młode kobiety seryjny morderca, a tymczasem nienawidząca swojego życia Molly – główna bohaterka filmu, poznaje tajemniczego, niecieszącego się zbyt dobrą reputacją Pascala. Przystojny, ale posiadający w sobie pewną dzikość mężczyzna jest totalnym przeciwieństwem pozornie grzecznej, ułożonej i ładnie uczesanej dziewczyny. Nie trudno więc zgadnąć, że bohaterów ciągnie do siebie niczym dwa magnesy. Ich płomienny romans nie spotyka się z przychylnością kontrolującej Molly na każdym kroku matki, co wywołuje u Molly bunt i w konsekwencji ujawnia mroczną, do tej pory okiełznaną przez liczne zasady stronę Pearce w Pod ciemnymi gwiazdami – choć lepiej byłoby się trzymać oryginalnego tytułu „Beast” – buduje relację, grozę i niepewność widza co do tożsamości seryjnego mordercy i tytułowej bestii zarazem, pozwalając nam jednocześnie wierzyć, że musi nią być ktoś z dwójki głównych bohaterów. To działa i jest skuteczne każąc widzowi skupiać się na każdym szczególe i angażuje w dynamicznie rozwijający się związek głównych bohaterów, ale niestety przez niezręcznie budowaną fabułę na finiszu traci impet i chwyta się niepotrzebnej pretensjonalności uważanej zapewne przez reżysera za niespodziewany zwrot akcji. O ile czuć, że ma on rękę do aktorów, brakuje mu jeszcze wprawy w konsekwentnym budowaniu suspensu.→ trailerzABIĆ jESUSA (2017)Kolumbia/ reż. Laura Mora OrtegaRozgrywające się w kokainowej stoli Kolumbii Zabić Jesusa opowiada o pewnej młodej studentce, która była świadkiem zabójstwa swojego ojca i przypadkowo spotyka jego mordercę – młodego chłopaka, który najprawdopodobniej należy do jednego z terroryzującego Medellin gangów. Postanawia więc zbliżyć się do niego i wobec skorumpowania miejscowej policji, sama wymierzyć sprawiedliwość. Zanim jednak to zrobi, musi dowiedzieć się kto i dlaczego chciał śmierci jej ojca. Wiele debiutanckich filmów ma problemy strukturalne, ale Zabić Jesusa Laury Mory Ortegi jest dość niezwykły pod tym względem. Początek i koniec są niezgrabne, podczas gdy środek jest wyjątkowo organiczny i dba o realistyczną warstwę stylistyczną i rozwijając fabułę mocno trzyma się pewnego gruntu nie skupiając się na przyczynach przemocy, nie analizuje co powoduje, że dana osoba staje się mordercą, nie dotyka nawet idei handlu narkotykami ani pieniędzy jako korupcji. To film bardziej osobisty (reżyserkę dotknęła podobna tragedia co bohaterkę filmu), intymny wręcz, a to na czym skupia się najbardziej, to wewnętrzny konflikt bohaterki, która w jednym momencie szuka dla tytułowego Jesusa odkupienia, zrozumienia, nawet patrzy na niego z pewną czułością, a wybucha z wściekłości w następnym. Dobre kino, które mogłoby być ciut lepiej zagrane, ale być może dzięki pewnej toporności aktorów, zyskuje tym samym jego realność. → trailerPomiędzy słowami (2017)Holandia. Niemcy, Polska/ reż. Urszula AntoniakUrszula Antoniak w swojej czarno-białej perełce wizualnej opowiada o utracie tożsamości i różnych odcieniach emigracji. Tych skąpanych w blasku szklanych wieżowców i tych ukrytych w podrapanych i przegniłych grzybem murach slumsów. Przede wszystkim jest to jednak opowieść o samotnym mężczyźnie i jego relacji z odnalezionym po latach ojcem. Melancholijne Pomiędzy słowami burzy dotychczasowe życie Michała, każąc mu na nowo odkryć kim tak naprawdę jest i czy znajduje się w tym miejscu, w którym chciał się doskonale portretuje zderzenie osobowości i niezręczne budowanie jakieś relacji między ojcem a synem, ale jednocześnie jest oszczędna w dialogach. Przedstawia różne postawy, nie ocenia, a raczej burzy mity. Brakuje jej jednak konsekwencji w powolnym, oszczędnym i artystycznym prowadzeniu budowaniu narracji, przez to całkowicie psuje finał. Nie jest to film dla każdego, ale zdecydowanie warty uwagi tych, których temat emigracji w ten czy inny sposób dotyczy. → trailerNina (2017)Słowacja/ reż. Juraj Lehotsky12-letnia miłośniczka pływania, o żywej wyobraźni, zostaje uwięziona pomiędzy swoimi kłótliwymi, rozwodzącymi się rodzicami w nędznym i wiecznie pochmurnym słowackim dramacie Nina. Nieuchronny rozwód rodziców staje się dla bohaterki prawdziwym dramatem, a niedojrzała postawa rodziców źródłem prawdziwego nieszczęścia. Utrzymany w brudnej tonacji film słowackiego reżysera Juraja Lehitshy’ego to dobry dramat psychologiczny – przygnębiający, smutny, ale i na swój sposób poetycki. → trailerThe Crescent (2017) Kanada/ reż. Seth A. SmithFilm, który przez swoją artystyczną pretensjonalność sprawił, że po seansie czułem się jakby mi ktoś zmaltretował mózg. Najlepsze jest jednak to, że do 3/4 wydawał się naprawdę ciekawy i intrygował. Teraz jednak chce o nim jak najszybciej zapomnieć. Yhhh… → trailerFake Tattoos (2017)Kanada/ reż. Pascal PlanteLekki, słodki i przyjemny romans opowiadający o pierwszej miłości, która znienacka i niespodziewanie łączy dwójkę młodych fanów punk-rocka. Kanadyjski film bawi, wzrusza i jednocześnie łamie serce… → trailerBlue my mind (2017)Szwajcaria/ reż. Lisa BrühlmannGdyby tym filmem debiutowała Julia Ducournau zapewne zamiast „Mięso” nosiłby tytuł „Ryba”. Szwajcarskie Blue My Mind Lisy Brühlmann łączy bowiem dużo podobieństw z wymienionym powyżej ekscentrycznym dziełem belgijskiej reżyserki. To ten rodzaj kina którego właśnie szukam na festiwalu OFF Camera. Z jednej strony doskonała teen drama z wyrazistymi bohaterami i niewydumanymi problemami, a z drugiej artystyczna wariacja na temat odwróconej baśni o małej syrence i body horrorem, w którym główna bohaterka pod wpływem pierwszej miesiączki zaczyna zjadać surowe ryby prosto z akwarium Brzmi absurdalnie, ale ogląda się to świetnie. Cóż, dojrzewanie to ciężki orzech do zgryzienia… → trailerSWeEt Country (2017)Australia/ reż. Warwick ThorntonSlow cinema, a raczej slow western rozgrywający się w Australii, w którym Sam Neill gra pastora i śpiewa piosenkę „Jesus love me”. Dziwny, ale zaskakująco przyjemny film. Pełna recenzja w czerwcu przy polskiej premierze. → trailerWKRÓTCE PEŁNA RECENZJA CHCESZ WIĘCEJ RECENZJI I CIEKAWYCH ZESTAWIEŃ? POLUB NAS I BĄDŹ NA BIEŻĄCO: W każdym z nas żyje bestia. Twórcy horrorów z całego świata zbili fortunę na tym prostym aksjomacie i na wyciąganiu z ciemnych zakamarków ludzkiej świadomości wszystkiego, co najgorsze, najpaskudniejsze. I na pokazywaniu tego widowni, która chce to oglądać, choć przeraza ją to, co może ujrzeć. Chyba nikt przy zdrowych zmysłach nie chciałby być częścią takich wydarzeń, za żadną cenę - a jednak to się najlepiej sprzedaje w popkulturze. Wystarczy spojrzeć na wpływy z biletów lub na statystyki z EMPIKów. Co powoduje, że tak chętnie chłoniemy wszelkie płynące z ekranu paskudztwo? Jakie zwierzę karmi w nas to, na co patrzymy? Odpowiedzi możemy poszukać, oglądając film „Pod ciemnymi gwiazdami”.Moll jest czarną owcą w miejscowej społeczności. Nikt jej nie lubi, nawet własna rodzina. Kiedyś jako trzynastoletnia dziewczynka zraniła nożyczkami jedną ze znęcających się nad nią koleżanek. Usunięta za ten czyn ze szkoły, zostaje uznana przez otoczenie za niebezpieczną i zamknięta w domu. Tam dorasta pod opieką konserwatywnej matki i przywiązanej tradycyjnych wartości rodziny. Po latach tłamszenia jej osobowości przez najbliższych jest wycofaną, smutną młodą kobietą niestroniącą od alkoholu. Pracuje jako przewodniczka wycieczek, a w wolnych chwilach opiekuje się chorym na zaniki pamięci ojcem. Nic w jej życiu nie jest radosne, nawet śpiew w kościelnym chórze, nawet impreza urodzinowa, na której uwaga wszystkich gości skupia się nieoczekiwanie na kimś innym. Samotna i opuszczona Moll wymyka się do pobliskiego baru. Skutkiem tej wycieczki jest spotkanie z młodym robotnikiem Pascalem, trochę niebieskim ptakiem, a trochę kłusownikiem. Nie wiedząc nic o jego kryminalnej przeszłości, nawiązuje z nim romans. Od dawna podkochujący się w Meg miejscowy detektyw prowadzący śledztwo w sprawie zabójstw kilku młodych dziewcząt po odnalezieniu kolejnych zwłok zwraca swe podejrzenia na Pascala. Nie on jeden. Po raz pierwszy w życiu Meg stawia się rodzinie, opuszcza dom i postanawia za wszelką cenę walczyć o swoją miłość...Główna bohaterka jest nieładną, bardzo smutną dziewczyną, która marzy o tym, by kiedykolwiek u kogokolwiek być na pierwszym planie. Może dlatego zakochuje się w Pascalu, który nie budzi zaufania u nikogo, nawet u widzów. Jednak jej życie jest naznaczone osobliwą klątwą. Również miłość stanie się dla niej źródłem cierpienia. Przeciw niej będą wszyscy, zwłaszcza że jest wygodnym obiektem do dręczenia - nie umie się bronić i nikt za nią nie stoi. Matka uważa ją za wcielone zło wymagające poskromienia, reszta rodziny za bezpłatną opiekunkę dla chorych i dzieci, a miasteczko - za zbrodniarkę, która jako dziecko mało nie zabiła swej rówieśnicy. Mimowolny szacunek w ludziach wzbudza dopiero wtedy, gdy - atakowana na pogrzebie jednej z ofiar - odpowiada prześladowcom wrzaskiem, przypominającym ryk zranionej pantery. Po raz pierwszy zaczynają się jej bać, nie ona ich. To niezwykła, psychodeliczna scena, majstersztyk. Zresztą cały film rozgrywa się w konwencji półjawy-półsnu i nie do końca wiemy, co w nim jest prawdą. Uczucia nierzeczywistości sprzyja ponury, choć piękny wyspiarski krajobraz, w którym rozgrywa się akcja i przeplatające akcję sekwencje koszmarów sennych, nawiedzających główną tytuł filmu brzmi po prostu „Beast”. Krótko i celnie. Dlaczego w Polsce postanowiono nadać mu inny, w dodatku pasujący jak pięść do nosa, nie wiadomo. W sumie nie pierwszy raz nasi dystrybutorzy popisują się jakimś dziwacznym poczuciem humoru, był czas przywyknąć. W każdym razie poszukiwanie tytułowej „Bestii” ciągnie się przez cały film, bo może nią być każdy. Mieszkańcy brytyjskiej wyspy Jersey nie przypominają aniołów. Są podejrzliwi, zamknięci w sobie, skorzy do szufladkowania ludzi. Dziewczyna pchnięta nożyczkami przez Moll nawet po latach nie potrafi przyznać, że sprowokowała koleżankę swoim zachowaniem. Matka Moll również obarcza ją wyłączną winą za to, co się stało i traktuje jak psa, którego trzeba trzymać mocno na smyczy. Inni nie potrzebują dowodów, by obwinić za morderstwa osobę, która po prostu nie przystaje do ich społeczności i jednogłośnie potępić tę, która broni oskarżonego. Jedyną prawdziwie czystą i uczciwą postacią zdaje się tu być detektyw Clifford - prostoduszny, uczuciowy, wykonujący solidnie swoją pracę i bez wzajemności zakochany w Moll, której próbuje pomagać niezależnie od wszystkiego. Kto więc jest bestią?Nieważne. Bestia jest w każdym z nas. Dojdzie do głosu, gdy jej na to pozwolimy, nie wcześniej. Warto, byśmy o tym 7/10Tytuł: „Pod ciemnymi gwiazdami”Reżyser: Michael PearceScenariusz: Michael PearceObsada: Jessie Bucley John Flynn Jeraldine James Trystan Gravelle Charley Palmer Rothwell Shannon Tarbet Emily Taaffe Muzyka: Jim WilliamsMontaż: Maya Maffioli Zdjęcia: Benjamin Kracun Scenografia: Candice MarchlewskiKostiumy: Jo ThompsonData premiery: 24 sierpnia 2018 trwania: 107 minut Beast2017 6,6 7 718 ocen 7 838 chce zobaczyć 5,8 8 ocen krytyków {"rate": Strona główna filmu Podstawowe informacje Pełna obsada (41) Opisy (2) Opinie i Nagrody Recenzje (2) Nagrody (14) Forum Multimedia Wideo (2) Zdjęcia (26) Plakaty (16) Pozostałe Ciekawostki (1) Newsy (8) {"type":"film","id":803230,"links":[{"id":"filmWhereToWatchTv","href":"/film/Pod+ciemnymi+gwiazdami-2017-803230/tv","text":"W TV"}]} powrót do forum filmu Pod ciemnymi gwiazdami O świrusach 2018-12-01 22:32:38 iris_1984 ocenił(a) ten film na: 7 Film o świrusach, dobry, wciągający ale pod koniec stał się dla mnie śmiesznyOdpowiedz 2018-12-01 22:32:38 Młoda dziewczyna zakochuje się w nieznajomym chłopaku, który w środku lata pojawia się w nadmorskim miasteczku akurat, gdy zaczyna się seria tajemniczych zabójstw. Moll odkrywa nareszcie, jak smakuje wolność oraz czym są namiętność i pożądanie. Ale kiedy Pascal staje się głównympodejrzanym w sprawie zaginionych kobiet, którą żyją lokalna policja i społeczność, dziewczyna będzie musiała podjąć decyzje, od których nie będzie już odwrotu. Od tego momentu nie zatrzyma się przed niczym, aby osiągnąć to, czego pragnie i dowie się, do czego jest wizualnie i trzymający w napięciu, pierwszy film nominowanego do nagrody BAFTA Brytyjczyka Michaela Pearce’a, z fenomenalną rolą znanej z serialu Tabu z Tomem Hardym Jessie Buckley. Hit festiwali na całym świecie, skradł serca publiczności oraz krytyków, którzy uznali go za powalający debiut i jednocześnie dziką, pełną pasji i pożądania, uwodzicielską historię PRASYPowalający, mroczny debiutGuy Lodge, VarietyFilm o dzikim sercu, który Pearce doprawia stylistyczną klasą i okiem do sugestywnego detaluLeslie Felperin, The Hollywood ReporterTen film to prawdziwy master class: inteligentnie skonstruowany thriller, który opiera swój dramatyzmna niepokojącej aurze plenerów i wachlarzu niejednoznacznych bohaterówPeter Bradshaw, The GuardianPięknie zagrana i fantastycznie sfilmowana opowieść o tajemnicy, buncie i pożądaniu, w którejnic nie jest takie, jak się wydajeLinda Marric, Hey You GuysBezkompromisowa, uwodzicielska historia Miller, Film School RejectsJęzyk: angielski z polskimi napisamiPOD CIEMNYMI GWIAZDAMI, reż. Michael Pearce, Wielka Brytania, 2017, 107' Buy ticket TICKET Search events: Categories Pałacowe Cinema Participants children youths adults

pod ciemnymi gwiazdami zakończenie